15 Temmuz 2019 Pazartesi

MERHABA İSTANBUL






Bugün İstanbul yolcusuydum. İstanbul sınırlarına geldiğimi trafikten kalabalıktan anlıyorum artık. Yolculuk ise biraz yorucu geçti.
Yarın işbaşı yapacak olmamı pek aklıma getirmek istemiyorum. Kendimi tatile o kadar çok alıştırmıştım ki..

İki hafta öncesinde kaktüslerimi içeriye almıştım ancak diğer bitkimi balkonda bırakmıştım. Malum İstanbul'da da yağmur ve biraz fırtına görülmüştü geçtiğimiz günlerde. Böyle olunca da aklım balkonda kalan bitkimde oldu. 
Eve vardığımda ilk olarak çiçeklerime baktığımı söyleyebilirim. Çünkü biraz endişeliydim. Çok şükür ki baktığımda saksısı düşmeden duruyordu. Fakat yapraklarının pek canlı olduğunu söyleyemeyeceğim. Hem susuzluk hem de sert rüzgardan etkilenmişe benziyordu.

Çiçeklerimi suladım. Kaktüslerim epey büyümüş. Burada da paylaşacağım inşallah. Benim için yorucu bir gündü. İstanbul serin karşıladı bizi. O zaman yarına merhaba şimdiden!

14 Temmuz 2019 Pazar

UCUZ HAYATLAR




ucuz  hayatlar belgesel


Ucuz Hayatlar. 
Trt Belgesel'de yayınlanan ve her bölümü 25 ile 30 dakika arasında süren insan yaşamından izler taşıyan belgesel programı.

Savaşa şahit olmuş çocukların öyküsü. İbrahim de savaş mağduru çocuklardan birisi. Ailenin en büyük oğlu. Şehir merkezinde bulunan yerel bir hastanenin Amerika tarafından bombalanması sonucu babalarını kaybediyor. Ve tüm sorumluluk ve yük artık onun omuzlarında oluyor.

İbrahim henüz çocukken bir yetişkinin görevini üstlenmek zorunda kalıyor. Tek odalı bir evde yaşam süren İbrahim ve ailesinin yaşadıklarına yer veriliyor. Küçük yaşta babasını yitirmesi, okulu bırakıp çalışmak zorunda kalması onu duygusal ve psikolojik olarak epey etkilemiş. 

Savaşın kirli ve karanlık yüzünü bir kez daha gözler önüne seriyor belgesel. Geride kalan hayatların aslında ne kadar da ucuz olduğunu gösteriyor.

13 Temmuz 2019 Cumartesi

TATİLİN SON GÜNLERİ







On beş günlük tatilimin son günleri.. 
Günler nasıl geçti ben de anlamadım. Sanırım zamanın hızlı geçmesine alışıyorum. Bir şekilde ayak da uydurmuş olabilirim.
Çalıştığım sektörde tatil koşullarımız yok denecek kadar az ne yazık ki.. Özel sektör olunca özlük haklarımızın da pek iyi olduğu söylenemez haliyle.

Yirmi üçümde merhaba dedim öğretmenliğe. 
Bana ve çevremdekilere göre zor bir sektörde başladım. Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezinde çalışıyor olmak başlarda benim için fazlasıyla zorlayıcıydı. Sonra zamanla uyum sağladım ve hala bazen alışmaya çalıştığımda oluyor. 

Şu sıralar ne istediğimi ve nerede olmak istediğimi fazlasıyla sorgular oldum. Kendimi geliştirmeye ve iyi bir öğretmen olmaya gayret ederken ben, sanki şu günlerde tıkanır oldum. Ve bu durumu aklıma getirmemeye çalışsam da tatilim de düşündüm.

Ne istediğimi nasıl bulacağımı da bilmiyorum pek doğrusu. Zihnimdeki düşünceler, kalbimdeki duygular fazlasıyla yoğun ve karmaşık. İnşallah iyi ve güzel şeyler olur.. 
Huzurlu geceler sevgili okur.

12 Temmuz 2019 Cuma

SEVGİLİ DOST #23





Sevgili dost,
Bir kağıt ve bir kalem.
Ne çok şey yazılır ne çok şey anlatılır.

Sevgili dost,
Kalbimi açmak istiyorum sana. 
Çünkü biraz üzgün biraz kırgın.. 
Kalbi kırmak onarmaktan daha kolay sanırım. 
Ya da insanlar için sıradanlaşmış olabilir mi artık?

Sevgili dost,
Şuan eğer elimde bir kalem ve kağıt olsaydı satırlarca mektup yazmak isterdim sana. Bilirsin beni yazmayı severim. Özellikle de çiçek kokulu mektuplar yazmayı..

Yıldızlar  çökünce gökyüzüne seyre koyulmayı seviyorum. 
Derin düşüncelere dalıyor insan. Yine o düşüncelerde kaybolduğum bir gecedeyim.



 

BİRPEMBESEVER