Okul yaşamınızda unutmadığınız öğretmenleriniz olmuştur. Benim de unutmadığım öğretmenlerimden biri ben henüz daha ilkokul 1. sınıftayken ilkokul öğretmenimdi. İlkokul öğretmenim 1. sınıftan 3. sınıfa kadar öğretmenliğimi yapmıştı. 4. sınıfa geçtiğimde ben,babam kaydımı başka bir okula aldırdı. Yeni okuluma gittiğim de bir de baktık ki ilkokul öğretmenim de bu okulda öğretmenlik yapıyor. Meğerse o da eski okulumdan ayrılmış. Bir tevafuk yaşamıştık. Ben 5.sınıftayken a ve b olmak üzere iki şube vardı okulumuzda. Öğretmenler günü, 24 Kasım çat kapıdaydı. Bu güne sayılı günler kala tüm öğretmenler öğrencilerle işbirliği içerisinde olup bizlerin öğretmenlerimiz için yazacağımız şiirlerin olacağı bir dergi bastıracaklardı. Çok heyecanlıydım ama daha önce hiç şiir yazmamıştım. Bazen kısa hikayeler yazardım günlük tutmamın dışında. Bu yüzden bir ilk olacaktı benim için.
Akşam kağıt kalemimi alıp babama durumu anlattım. Babam çok güzel şiirler yazar. Kitap okumayı çok sever. Kocaman bir kitaplığı vardır. Kalemi şairliğe de yatkındır. Güzel bir şiir olmasını istedim. Çünkü öğretmenler günü hediyem olacaktı benim, bir ömür boyu saklayabileceğim. Babamla şiiri yazdık. Ertesi gün yazılan şiirler toplandı yeniden temiz kağıtlara bizlerin el yazılarıyla geçirildi son düzenlemeler yapıldı ve matbaaya gönderildi. Yazdığımız şiirlerin olduğu şiir kitabı bizlere de verildi. Kafama estikçe açar bakarım şiirlere. Şimdi düşünüyorum. Ben de bir öğretmen oldum. Zaman ne çabuk geçiyor Tuğçe.





